Hafif kabartılar, düzenli çizgiler, ışığa tutunca çıkan geometrik desen. Üst yüzeyde dolgu deseninin izi görünüyorsa sorun neredeyse hiç dolgu oranı değil. Dört ayar var ve sırayla bakılması gerekiyor: duvar-dolgu binmesi, duvar sayısı, üst katman sayısı, dolgu deseni.
Dolgu oranını artırmak akla ilk gelen çözüm ama genelde işe yaramıyor: süreyi ve plastiği katlıyor, izi de tam kapatmıyor.
Neden oluyor
Dolgu, parçanın içini dolduran seyrek bir örgü. Üst yüzey o örgünün üstüne köprü kuruyor. Örgünün hatları arasındaki boşluk ne kadar genişse, üst katmanın köprü kurması o kadar zor ve o boşlukların üstünde hafifçe çöküyor.
Sonuç gözle görünen bir desen: dolgu deseni yukarıya kopyalanmış oluyor.
1. Duvar-dolgu binmesi
Forumdaki çözümün ilk maddesi bu ve en çok fark yaratan ayar.
Bambu Studio ve Orca'da Strength → Infill wall overlap. Varsayılan genelde %15. Bu değer dolgu hatlarının duvara ne kadar bindiğini belirliyor.
Fazla binme, duvarın hemen içinde plastik birikmesine yol açıyor ve o birikme yüzeye kabartı olarak çıkıyor.
Denenecek: %15'ten %5'e düşür. Sorun sürüyorsa -%5'e kadar inilebiliyor; eksi değer dolgunun duvardan geri çekilmesi demek.
Aşırı düşürmenin bedeli var: dolgu duvara tutunmazsa parça zayıflıyor. Fonksiyonel bir parçada -%5 riskli, dekoratif parçada sorun değil.
2. Duvar sayısı
Strength → Wall loops (Cura'da Wall Line Count). Varsayılan 2.
3'e çıkarmak dolguyla dış yüzey arasına fazladan bir katman koyuyor ve izin dışa vurmasını azaltıyor.
Bu ayarın yan faydası var: duvar artırmak parçayı dolgu artırmaktan daha etkili biçimde sağlamlaştırıyor ve daha az plastik harcıyor. Duvarların hiç basılmaması ayrı bir sorun; onun çözümü ince duvar bölümünde. Yani bu değişiklik iki sorunu birden çözüyor.
3. Üst katman sayısı
Strength → Top shell layers. Varsayılan genelde 3-4.
Üst kabuk ne kadar inceyse dolgunun izi o kadar geçiyor. 5'e çıkarmak çoğu durumda izi tamamen kapatıyor.
Katman yüksekliğiyle birlikte düşünülmesi gerekiyor: 0,2 mm katmanda 4 üst katman 0,8 mm kabuk demek. 0,12 mm katmanda aynı sayı yalnızca 0,48 mm: daha ince, iz daha çok geçer. İnce katmanla basıyorsan üst katman sayısını artırman gerekiyor.
4. Dolgu deseni
Desen, üst yüzeyin köprü kurma mesafesini belirliyor.
| Desen | Üst yüzey davranışı |
|---|---|
| Grid | Kesişim noktalarında yığılma, iz bırakmaya en yatkın |
| Gyroid | Sürekli eğri, kesişim yok, iz az |
| Lines | Basit ve hızlı, orta |
| Cubic | İyi ama daha yavaş |
Forumdaki öneri de bu: Grid yerine Gyroid. Grid'in ayarını tutturmak zor çünkü hatlar üst üste biniyor ve o noktalarda fazla plastik oluyor.
Gyroid'in ek faydası her yönde eşit dayanım vermesi. Sağlamlık gerekmiyorsa Lines de yeterli ve daha hızlı basıyor.
Sıra önemli
Hepsini birden değiştirmek hangisinin işe yaradığını bilinemez hale getiriyor. Öneri:
- Infill wall overlap'i %5'e düşür. Tek başına çoğu durumu çözüyor.
- Sürüyorsa duvarı 3'e çıkar.
- Sürüyorsa üst katmanı 5'e çıkar.
- Hâlâ sürüyorsa deseni Gyroid'e al.
Her adımdan sonra küçük bir test parçası bas; tam parçayı tekrar basmak gerekmez, üst yüzeyi olan 2×2 cm bir küp yeterli.
Farklı bir sorun: modelin içinden geçen desen
Forumdaki ikinci konu buna benziyor ama sebebi bambaşka. Anahtarlık üretici gibi araçlarla yapılan modellerde, üstteki görsel parçanın içinden boydan boya geçiyor, yani bu bir dolgu sorunu değil, modelin geometrisi öyle.
Çözümü ayarda değil modelde: ince bir çift taraflı parça ile kalın bir gövdeyi ayrı ayrı üretip aynı projede birleştiriyorsun. Forumdaki kullanıcının yöntemi şu: 0,2 mm çift taraflı anahtarlık ve 2,8 mm standart anahtarlık ayrı üretilip, ikisi yan yatırılıp birleştiriliyor, sonra tabana geri döndürülüp basılıyor.
Ayırt etmesi kolay: iz düzenli ve geometrikse dolgu sorunudur, modelin şekliyse geometri sorunudur. Havada kalan yüzeylerdeki bozulma da üçüncü bir kategoridir: sarkan yüzeyler.
